Urządzenia łowieckie

 

 

 

Paśnik 
pasnik   Urządzenie łowieckie do zadawania zwierzynie karmy. Istnieje wiele rodzajów paśników różniących się konstrukcją oraz wielkością. Wielkość i rodzaj paśnika zależny jest od zwierzyny, która będzie korzystała z karmy. Paśniki usytuowane w terenie trudno dostępnym posiadają miejsce na magazynowanie karmy, którą wykłada się w zależności od zapotrzebowania. Umożliwia to np. zgromadzenie siana czy snopówki w okresie letnim i jesiennym na zimowe dokarmianie. Pamiętać należy, że w pobliżu paśnika powinna znajdować się lizawka lub skrzynka, w której wykładamy sól. Przy budowie paśnika koniecznie trzeba zwrócić uwagę na to, aby nie pozostawić wystających końcówek gwoździ, o które może kaleczyć się zwierzyna. 
Magazyn - paśnik 
magazyn   Magazyn - paśnik (szopa) pełni podwójną rolę: jako paśnik dla zwierzyny oraz miejsce magazynowania karmy na okres zimowy. Większy nakład pracy w czasie budowy tego urządzenia zdecydowanie ułatwia zimowe dokarmianie, zwłaszcza w okresach, gdzie poruszanie się w łowisku pojazdami mechanicznymi jest znacznie ograniczone. W górnej części składowana jest karma, a dolna część stanowi tradycyjny paśnik. Magazyny - paśniki buduje się w miejscach trudno dostępnych, z dala od dróg utwardzonych, tam, gdzie dowóz karmy wymagałby dużych nakładów i byłby uciążliwy.
Ambona

ambona   ambonka2Urządzenie zapewniające ukrycie się przed zwierzyną oraz schronienie w razie złych warunków atmosferycznych. Usytuowanie stanowiska myśliwego kilka metrów nad ziemią zapewnia lepszą widoczność, umożliwia dokładniejsze rozpoznanie zwierzyny jak i zwiększa bezpieczeństwo strzału. Strzały z ambony oddawane są z góry w kierunku ziemi, co gwarantuje dużo większe bezpieczeństwo (naturalny kulochwyt), niż strzały oddawane ze stanowisk naziemnych (zasiadka) lub polowań z podchodu, kiedy to oddajemy strzały zbliżone do poziomych. Polując z ambony myśliwy ma możliwość prawidłowego ułożenia się do strzału i większą stabilność przy celowaniu. 


   Rozrózniamy wiele rodzajów ambon pod względem konstrukcji, jednak budując te urządzenia łowieckie powinniśmy kierować się zasadą, aby przy ich wznoszeniu wykorzystywać jedynie materiały naturalne (drewno) i nie mocować ambon do drzew. Mocowanie ambon na stałe do pni (poza oczywistymi względami przyrodniczymi) powoduje naruszanie stabilności konstrukcji na wietrze.

 

Zwyżka 

   Rodzaj prostej ambony, siedzisko myślwskie na podwyższeniu. Cechuje się brakiem ścian i zadaszenia. Nie zapewnia takieg komfortu polowania jak ambona, jednak z uwagi na swoją prostotę wykonania umożliwia usytuowanie niemal w każdym miejscu w łowisku. Zwyżka może być oparta o drzewa lub wolnostojąca, montowana na stałe, lub przenośna. Należy pamiętać, aby nigdy nie mocować zwyżki do drzew za pomocą gwoździ. Prawidłowa konstrukcja umożliwia stabilność i bezpieczeństwo. W odróżnieniu od ambony zwyżka zapewnia lepsze pole widzenia, jednak nie chroni myśliwego przed niekorzystnymi warunami atmosferycznymi. 

 

Budki dla kuropatw

   Proste urządzenia łowieckie - miejsca wykładania zimą karmy dla kuropatw. Wykonane najczęściej z żerdzi i pokryte trzciną. Dwie płaszczyzny złączone u góry rozstawia się jak "namiot", pod którym wysypuje się ziarno. Dzięki swojej prostocie i niewielkim rozmiarom umożliwia bezproblemowe ustawienie budek w miejscach gdzie zlokalizowaliśmy kuropatwy. Po okresie zimowym budki możemy zebrać z pól i przechować do następnej zimy.

 

Dozownik ziarna
dozownik   Urządzenie pozwalające zwierzynie na pobieranie ziaren zbóż. Najczęściej ustawiane jest w pobliżu paśników. Prosta konstrukcja jednocześnie zapewnia zwierzynie swobodne pobieranie ziarna jak i zabezpiecza karmę przed wpływami atmosferycznymi (deszcz, śnieg) co zapobiega zepsuciu się ziarna. Konstrukcja urządzenie umożliwia automatyczne uzupełnianie ziarna w korytku, z którego jest pobierane jak i łatwe uzupełnianie zapasów przez myśliwych. Wysokość urządzenia to ok 1,5 metra.
Bróg
brog   Urządzenie do przechowywania suchej karmy w okresie jesienno-zimowym. Idealne dla magazynowania siana jak i innych suchych roślin. Prostota urządzenia a zarazem pomysłowy opuszczany dach zabezpieczają karmę przez zawilgoceniem przez opady. Drewniana podłoga zapobiega gniciu karmy od dołu. całość jest bardzo dobrze przewiewna, co gwarantuje możliwość długotrwałego składowania np. siana lub zbóż. Swobodny dostęp do karmy umożliwia jej pobieranie przez zwierzynę w każdej chwili a myśliwym ułatwia wybieranie siana rozwożonego do paśników.
Lizawka 

lizawkalizawka3lizawka4   W najprostszych słowach jest to łowieckie urządzenie, które słuzy do udostępniania soli zwierzynie. Lizawki mogą być skrzynkowe, słupowe z wydrążonym otworem, słupowe ze skrzynką, pniakowe (z wydrążonym otworem do którego wkładamy sól). Istnieje wiele praktycznych rozwiązań i pomysłów na lizawki. Mogą to być np. ścięte na wysokości 1,3 – 1,7 m pniaki drzew liściastych (okorowane), na których u góry montuje się pojemnik. W pojemniku tym umieszczamy sól, która pod wpływem deszczu rozpuszcza się i spływa po pniaku. Pojemnik jest nieszczelny. Niekiedy dodatkowo w pojemniku nawierca się otwory, aby sól swobodnie spływała na pniak. Równie praktyczne jest wieszanie na pniakach soli w kostkach, jednak z uwagi na to, że takie kostki soli są często kradzione, praktyczniejszym rozwiązaniem jest wykładanie soli skruszonej. Pojemnik na sól może być wykonany z dowolnego materiału, jednak powinniśmy pamiętać, aby unikać stosowania materiałów takich jak plastik, szkło, guma. Wygląd takich lizawek jest nie najciekawszy, chociaż w takim samym stopniu spełniają one swoje zadanie. Najlepiej zamiast plastikowych rur, doniczek, opon, wieszania kostek na gwoździach, stosować materiały naturalne, a więc drewno. W niektórych kołach stosuje się np. wycinanie (wiercenie) w pniakach otworów, lub nacinanie od góry pniaka „na krzyż” i w takie zagłębienia wsypuje się sól. Lizawki można umieszczać zarówno na pniakach ściętych drzew, jak i na wkopanych w ziemię pionowo słupach. W tym pierwszym przypadku obowiązkowo takie działania należy uzgodnić ze Służbą Leśną.Lizawka służy zwierzynie do pobierania soli nie bezpośrednio a poprzez zlizywanie spływającej soli rozpuszczonej w wodzie deszczowej. Lizawka powinna służyć zwierzynie przez cały rok, nie należy więc zapominać o ich kontrolowaniu i w razie potrzeby uzupełnianiu soli. 

 

Solnik

solnik   Pojemnik na sól usytuowany na ściętym pniaku lub jako drewniana skrzynka mocowany przy paśniku. Pełni tą samą rolę co lizawka, czyli służy do podawania zwierzynie soli.

 

Podsyp 
podsyp   Urządzenie łowieckie służące dokarmianiu ptactwa łownego - bażantów, kuropatw. Wykonany z drewna i zabezpieczony od góry przed opadami gwarantuje dostęp karmy, nawet w okresie intensywnych opadów śniegu. Zimową porą wysypuje się tu ziarna zbóż. Odpowiednia budowa podsypu uniemożliwia pobieranie ziarna większym zwierzętom oraz chroni przed atakami skrzydlatych drapieżników, doskonale spełniając rolę "jadalni" dla kuraków. 
Gryzawka 

   Palik, lub wiązka młodych pędów z drewna liściastego (wierzby, topoli oraz np. malin i jeżyn) nasączony solą, przeznaczony do obgryzania zimową porą przez zające. Takie małe wiązki powinniśmy przygotowywać już od wiosny, kiedy pod dostatkiem mamy odpowiednich pędów drzew i krzewów. Pęczki gryzawki przechowujemy do zimy w przewiewnym miejscu a w zimie wykładamy na polach.

 

Liściarka 

   Młode pędy drzew i krzewów przeznaczone do dokarmiania zimą głównie zwierzyny płowej (saren, jeleni). Przygotowanie liściarki należy rozpocząć już wiosną. Ścięte pędy drzew liściastych należy skropić roztworem soli, lub zanurzyć na krótki czas w solance. Pędy związujemy w pęczki i przechowujemy do zimy w przewiewnym miejscu. Roztwór soli konserwuje liściarkę i nie pozwala na powstawanie pleśni a w okresie zimowym sól zawarta w pędach dostarcza zwierzynie tego niezbędnego składnika mineralnego. 

 

Snopówka
    Snopki zboża, np. owsa lub żyta wykładane w całości - razem z ziarnem w kłosach - jako karma dla zwierzyny. Stanowi doskonały dodatek do innych karm. Zaletami snopówki są: niski koszt pozyskania i brak kosztów magazynowania. Snopówkę zaraz po pozyskaniu można wywieźć do magazynów paśników. Chętnie zjadana zarówno przez zwierzynę płową jak i dziki. Zbiór i przygotowanie snopówki rozpoczynamy jeszcze przed terminem żniw dla zapobieżenia wysypywania się ziarna z kłosów. Snopki pozostawiamy na polu ok tygodnia i po podeschnięciu od razu wywozimy do paśników, lub układamy w lesie w brogi. Pamiętać musimy o konieczności usunięcia wszystkich sznurków użytych do wiązania snopków!
 

 Zapraszamy na stronę o urządzeniach łowieckich na Facebooku >>>

 

 

TOP