Zbiór zasad etyki i tradycji łowieckich 2012

   W ubiegłym roku, w grudniu przyjęty został do stosowania w Polskim Związku Łowieckim poprawiony a w zasadzie napisany od nowa „Zbiór zasad etyki i tradycji myśliwskiej”. Poprzedni „Zbiór zasad etyki i tradycji i zwyczajów myśliwskich” opracowany został w 1992 r. Od tamtego czasu upłynęło dokładnie 20 lat. Zasadne więc stało się wprowadzenie zmian i dostosowanie obowiązujących „Zbioru …” do otaczających nas realiów.

   Postaramy się przeanalizować i kolejno przedstawić zainteresowanym czytelnikom wprowadzone zmiany.

Pierwsza widoczna zmiana dotyczy tytułu „Zbioru … ”. W nowym opracowaniu usunięto wyrazy „ … i zwyczajów …” . Teraz mówimy wyłącznie o tradycji, do której oczywiście zaliczyć trzeba również zwyczaje łowieckie.

Stary tytuł:
„Zbiór zasad etyki, tradycji i zwyczajów łowieckich”

Nowy tytuł:
„Zbiór zasad etyki i tradycji łowieckich”

Kolejną zmianą jest dodany wstęp
„Pierwszym zaszczytnym przywilejem i powinnością myśliwego jest osobisty udział w ochronie zwierzyny i zagospodarowaniu łowisk, rzetelne przestrzeganie norm prawa i etyki łowieckiej oraz pełne podporządkowanie się wymogom dyscypliny organizacyjnej.”

   Niepotrzebne we wstępie wydają się ostatnie słowa dotyczące podporządkowania się wymogom dyscypliny organizacyjnej. Dyscyplina organizacyjna wynika ze Statutu PZŁ a nie z etyki czy tradycji łowieckich.

   Podporządkowanie się wymogom dyscypliny organizacyjnej jest chyba nadużyciem określenia etyka oraz tradycja i to sformułowanie nie powinno się znaleźć we wstępie do „Zasad …”.

   Poprzednio wymóg podporządkowania się dyscyplinie organizacyjnej ujęty był w pkt. 2 opisanego dalej „Zbioru zasad etyki łowieckiej” i takie rozwiązanie było chyba właściwsze.

W dalszej części wstępu zrobiono istotną zmianę polegająca na zastąpieniu wyrażenia
„Współcześni myśliwi starają się te wartości kultywować, rozwijać i wzbogacać …”

wyrażeniem
„Współcześni myśliwi wartości te kultywują i wzbogacają.”

Ta mała ale jakże ważna zmiana podkreśla wysiłek myśliwych, którzy faktycznie działają i realizują a nie tylko starają się.

Dalszą częścią „Zbioru …” są

ZASADY ETYKI ŁOWIECKIEJ

Dotychczasowe „Zasady …” obejmowały 33 punkty. W nowych jest tylko 30, ale przecież nie o ilość chodzi.

„12. Myśliwy w działalności organizacyjnej podporządkowuje się organom Zrzeszenia oraz poleceniom wydawanym przez osoby funkcyjne, a także korzysta z rad starszych i doświadczonych myśliwych.”

   Podporządkowanie się organom Zrzeszenia i osobom funkcyjnym wynika ze Statutu PZŁ i statutów kół łowieckich

i jest wyrazem dyscypliny, szacunku i przestrzegania norm prawnych i wewnątrzorganizacyjnych. Wydaje się niepotrzebne lub zbędne przenoszenie do „Zasad etyki …” postepowań wynikających z innych przepisów lub przyjętych norm i zasad.

Zresztą już w pkt. 2 nowych „Zasad …” napisano:
„Myśliwy postępuje zgodnie z obowiązującym prawem łowieckim, a także przestrzega przepisów statutowych i regulaminowych.”

W pkt. 12 wystarczyło więc pozostawić sformułowanie w postaci:
„Myśliwy korzysta z rad starszych i doświadczonych myśliwych.”

Poniżej porównanie dwóch kolejnych punktów „nowych” i „starych” „Zasad etyki …”

Pkt. 9 nowych „Zasad …”
„Myśliwy wykonując polowanie przestrzega zasad selekcji zwierzyny.”

Pkt. 26 poprzednich „Zasad …”
„Dokonując odstrzałów selekcyjnych myśliwy ma na uwadze nie tylko sucha treść kryteriów, ale również swoją role , jaką pełni w przyrodzie.”

   I tu wydaje się, że zmiana nie była konieczna a wręcz była niepotrzebna. Poprzednie brzmienie podkreślało świadome działanie myśliwego, który powinien rozumieć dlaczego stosuje takie a nie inne kryteria odstrzału i jaki wpływ na środowisko i populację zwierzyny ma odstrzał zgodny z zasadami selekcji. W nowym brzmieniu usunięto najważniejsze, czyli świadome działanie i rozumienie roli jaką spełnia myśliwy.

Stary „Zbiór …” opisywał 9 ceremoniałów. W nowym znajdujemy ich 11.

Opis poszczególnych ceremoniałów

Doszedł opis Kultu św. Huberta i Sztandar łowiecki. Dawne Hubertowiny znalazły się teraz w jednym opisie Uroczyste polowania. Chrzest i Pasowanie dawniej opisane były w jednym punkcie, obecnie są rozdzielone, co podkreśla, że są to dwa różne zwyczaje.

Ślubowanie
   Według poprzednich „Zasad …” ślubowanie składał myśliwy przyjęty do PZŁ a więc musiał on wcześniej spełnić wszystkie wymogi formalne i faktycznie mieć już członkostwo w PZŁ. Według nowych „Zasad …” ślubowanie może złożyć każdy, nawet kandydat … Wprawdzie we wstępie do opisu ceremoniału „Ślubowania” napisano, że jest to pierwszy obrzęd z jakim spotyka się młody myśliwy, jednak w dalszej części czytamy „Zwykle przeprowadza się je w łowisku przed rozpoczęciem polowania zbiorowego (po powitaniu) lub przy innych okazjach, takich jak: posiedzenie okręgowej rady łowieckiej, zakończenie kursu dla nowo wstępujących, walne zgromadzenie koła łowieckiego i inne uroczystości łowieckie.”

Stary opis Ślubowania
   Ślubowanie jest pierwszym obrzędem, z którym spotyka się każdy młody myśliwy przyjęty do Polskiego Związku Łowieckiego. Staż w kole łowieckim i administracyjne kłopoty ma już za sobą: egzamin złożony wymagane prawem i regulaminem zaświadczenia i zezwolenia uzyskane, wpisowe wpłacone. Rozpoczyna życie myśliwskie. Wówczas to powinien złożyć uroczyste ślubowanie. Obrzęd ten wprowadza młodego myśliwego w klimat tradycji i obyczaju łowieckiego. Ślubowanie przeprowadza się w zasadzie w łowisku w czasie zbiórki myśliwych przed pierwszym zbiorowym polowaniem , w którym bierze udział młody myśliwy , może również odbyć się podczas posiedzenia Wojewódzkiej Rady Łowieckiej lub innych uroczystości.

Nowy opis Ślubowania
   Ślubowanie wprowadza młodego myśliwego w świat łowiectwa. Zwykle przeprowadza się je w łowisku przed rozpoczęciem polowania zbiorowego (po powitaniu) lub przy innych okazjach, takich jak: posiedzenie okręgowej rady łowieckiej, zakończenie kursu dla nowo wstępujących, walne zgromadzenie koła łowieckiego i inne uroczystości łowieckie.

Do ceremoniału Ślubowania wprowadzono dodatkowy element.
„Na rozpoczęcie ślubowania myśliwskiego sygnaliści grają sygnał „Pasowanie myśliwskie” (sygnał wspólny dla kilku ceremonii).”

   Wcześniej tego nie było, ale jest to dobry akcent dla podkreślenia rangi ceremoniału. Zmieniony został również tekst Ślubowanie poprzez dodanie
„- chronić przyrodę ojczystą,”
co należy uznać za pozytywną zmianę.

Dekorowanie gałązką „złomu”
Nowy opis dekorowania złomem zmienił częściowo definicję „złomu” poprzez nieokreślenie gatunków drzew lub krzewów z jakich odrywamy „złom”

Stary opis
„Złomem nazywamy krótką ( 20-m 30cm ) gałązkę świerku, jodły , dębu, buka lub innych drzew (sosna , olcha) bądź roślin ( wrzos ), typowych dla miejsca polowania.”

Nowy opis
„Złom to odłamana (nieodcięta!) gałązka z drzewa lub krzewu charakterystycznego dla łowiska, w którym upolowano zwierza.”

   Jest to niejako „ułatwienie” dla myśliwych, którzy teraz nie muszą koniecznie odrywać złomu z określonego gatunku. Wystarczy, że jest to drzewo lub krzew charakterystyczny dla łowiska, w którym upolowano zwierzynę. Co jednak, gdy polowanie odbywa się na terenie nieporośniętym drzewami lub krzewami? Nie wiadomo. Poprzedni opis dopuszczał wykorzystanie nawet roślin, które nie są drzewem lub krzewem, teraz nie można wykorzystać np. krzewinek wrzosu.

Pokot
   Pierwszą ze zmian w nowym opisie ceremoniału Pokotu jest usunięcie z opisu miejsca ułożenia dużych drapieżników (wilka i rysia). Zwierzęta te są pod ochroną i od dawna nie poluje się na te drapieżniki, tak więc w tym miejscu opis został dostosowany do obecnej sytuacji prawnej i gatunków zwierzyny łownej. Dodany został muflon, którego nie uwzględniono w starych „Zasadach …”. Ponadto wcześniej opis podawał jelenie jako jedną zwierzynę, teraz w osobnym rzędzie układamy jelenie szlachetne a dopiero za nimi jelenie sika.
   Poprzednio za zwierzyną grubą układano lisy i inne drapieżniki futerkowe. Teraz opis jest bardziej precyzyjny nakazujący układanie kolejno: borsuki, lisy, kuny, tchórze, jenoty, szopy pracze, norki amerykańskie.
Jest to właściwe doprecyzowanie, tak aby nie układać mniejszych drapieżników przed większymi.
Zmieniony i doprecyzowany został również opis układania zwierzyny drobnej i ptactwa.

Stary opis:
„ … dalej: zające, króliki, następnie "pióro", tj. bażanty i inne ptactwo łowne.”

Nowy opis:
„… kolejne rzędy zajmują: zające, dzikie króliki, a następnie układane jest ptactwo: jarząbki, słonki, bażanty, kuropatwy, grzywacze, dzikie gęsi, dzikie kaczki, łyski.”

   Poprzedni opis nakazywał układanie lisów z wyciągniętymi wzdłuż linii grzbietu kitami. Obecnie dotyczy to wszystkich drapieżników. Bez zmian pozostało wysuwanie co dziesiątej sztuki zwierzyny drobnej do przodu.

   Co przyniósł nam nowy „Zbiór zasad etyki i tradycji łowieckich”? Przede wszystkim dostosowanie do nowych realiów. Zmieniają się gatunki zwierzyny na jakie polujemy, doprecyzowania lub podkreślenia ich rangi wymagają niektóre zwyczaje i tradycje. To wszystko wpływa na konieczność zmian w „Zbiorze zasad etyki i tradycji łowieckich”.

   Dla młodego pokolenia nie są to zmiany istotne. Wstępując w szeregi Braci Łowieckiej po prostu przyswajają je sobie. U starszych nemrodów upłynie pewnie trochę czasu, zanim w pełni przyswoimy sobie te zmiany. Nie pozostaje nam nic innego jak poczytać sobie i zapamiętać opisy poszczególnych ceremoniałów.

Piotr Gawin

Daj się odnaleźć

Wspomnienia z kniei

Ankiety łowieckie

Pogotowie postrzał.

TOP